wolyn

11. lipca 1943 roku miało miejsce tragiczne wydarzenie- masowa eksterminacja Polaków na Wołyniu. Tego dnia, o świcie oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (przy wsparciu miejscowej ludności ukraińskiej) zaatakowały jednocześnie 99 polskich wsi w powiecie kowelskim, włodzimierskim, horochowskim i częściowo łuckim. W następnych dniach mord i tortury były kontynuowane. Szczególną aktywnością w wyniszczaniu Polaków na wschodzie Wołynia wykazywali się dowódcy: Iwan Łytwyńczuk ps. „Dubowyj” i Petro Olijnyk ps. „Enej”.

wolyn6

 Oprawcy działali w wyspecjalizowanych grupach – jedne pododdziały otaczały wieś kordonem, inne zajmowały miejscowość, gromadziły ofiary w jednym miejscu i dokonywały masakry. Oczyszczaniem terenu z niedobitków oraz grabieżą zajmowali się ukraińscy chłopi. Oddziały UPA po dokonaniu masakry w jednym miejscu, szybko udawały się do następnej osady, którą zamierzano wymordować.  Szacuje się, że ogółem straty polskiej ludności z rąk banderowców OUN-UPA wynoszą ok. 120 tys. osób.

wolyn7

Poniżej znajdują się nieliczne z metod tortur i okrucieństw stosowanych przez terrorystów OUN-UPA, w celu pozbawiania życia  polskich dzieci, kobiet i mężczyzn w niewyobrażalnych męczarniach.

  • Wbijanie dużego i grubego gwoździa do czaszki głowy,
  • Wyrzynanie na czole „orła,
  • Wyłupywanie oczu,
  • Obcinanie nosa,
  • Obrzynanie obydwu uszu,
  • Przebijanie kołami dzieci na wylot,
  • Obcinanie języka,
  • Podrzynanie gardła i wyciąganie przez otwór języka na zewnątrz,
  • Rozrywanie ust od ucha do ucha,
  • Zadawanie ciosu siekierą w szyję, czaszkę, czoło,
  • Robienie miazgi z głowy przez wkładanie głowy w ściski zaciskane śrubą.
  • Obcinanie głowy sierpem, bądź kosą,
  • Zadawanie ran kłutych w głowie,
  • Cięcie i ściąganie wąskich pasów skóry z pleców,
  • Zadawanie ciosu nożem lub bagnetem w serce lub okolice serca,
  • Obcinanie kobietom piersi sierpem,
  • Obcinanie kobietom piersi i posypywanie ran solą,
  • Obrzynanie sierpem genitaliów ofiarom płci męskiej,
  • Przecinanie tułowia na wpół piłą ciesielską,
  • Przebijanie brzucha ciężarnej kobiecie bagnetem,
  • Rozcinanie brzucha i wyciąganie jelit na zewnątrz u dorosłych,
  • Rozcinanie brzucha kobiecie w zaawansowanej ciąży i w miejsce wyjętego płodu, wkładanie np. żywego kota i zaszywanie brzucha,
  • Rozcinanie brzucha i wlewanie do wnętrza wrzątku – kipiącej wody,
  • Rozcinanie brzucha i wkładanie do jego wnętrza kamieni oraz wrzucanie do rzeki,
  • Rozcinanie kobietom ciężarnym brzucha i wrzucanie do wnętrza potłuczonego szkła,
  • Wyrywanie żył od pachwiny, aż do stóp,
  • Rozcinanie kobietom przodu tułowia ogrodniczym scyzorykiem, od waginy, aż po szyję i pozostawienie wnętrzności na zewnątrz,

wolyn1

  • Wieszanie ofiar za wnętrzności,
  • Rozcinanie brzucha i wsypywanie do wnętrza karmy dla zgłodniałych świń tzw. osypki, który to pokarm wyrywały razem z jelitami i innymi wnętrznościami,
  • Odrąbywanie siekierą obydwóch rąk,
  • Obcinanie dłoni,
  • Odrąbywanie stopy powyżej kości piętowej,
  • Przecinanie tułowia na wpół specjalną piłą drewnianą,
  • Posypywanie związanych nóg rozżarzonym węglem,
  • Przybijanie gwoździami rąk do stołu, a stóp do podłogi,
  • Przybijanie w kościele na krzyżu rąk i nóg gwoździami,
  • Rąbanie siekierą całego tułowia na części,
  • Łamanie na żywo kości nóg i rąk w tzw. Kieracie,
  • Przybijanie nożem do stołu języczka małego dziecka, które później wisiało na nim,
  • Krajanie dziecka nożem na kawałki i rozrzucanie ich wokół,
  • Rozpruwanie brzuszka dzieciom,
  • Przybijanie bagnetem małego dziecka do stołu,
  • Wieszanie dziecka płci męskiej za genitalia na klamce drzwi,
  • Łamanie stawów nóg dziecka,
  • Łamanie stawów rąk dziecka,
  • Zaduszenie dziecka przez narzucenie na niego różnych szmat,
  • Wrzucanie do głębinowych studni małych dzieci żywcem,
  • Wrzucanie dziecka w płomienie ognia palącego się budynku,
  • Rozbijanie główki niemowlęcia przez wzięcie go za nóżki i uderzenie o ścianę lub piec,
  • Powieszenie za nogi zakonnika pod amboną w kościele,
  • Wbijanie dziecka na pal,
  • Powieszenie na drzewie kobiety do góry nogami i znęcanie się nad nią przez odcięcie piersi i języka, rozcięcie brzucha i wybranie oczu oraz odcinanie nożami kawałków ciała,
  • Przybijanie gwoździami małego dziecka do drzwi,
  • Wieszanie na drzewie nogami do góry i osmalanie głowy od dołu ogniem zapalonego pod głową ogniska,
  • Zadźganie widłami, a potem pieczenie kawałków ciała na ognisku,
  • Wrzucenie dorosłego w płomienie ogniska na polanie leśnej, wokół którego ukraińskie dziewczęta śpiewały i tańczyły przy dźwiękach harmonii,

wolyn3

  • Wbijanie koła do brzucha na wylot i utwierdzanie go w ziemi,
  • Przywiązanie do drzewa człowieka i strzelanie do niego jak do tarczy strzelniczej,
  • Prowadzenie nago lub w bieliźnie na mrozie,
  • Duszenie przez skręcanie namydlonym sznurem zawieszonym na szyi, zwanym arkanem,
  • Wleczenie po ulicy tułowia przy pomocy sznura zaciśniętego na szyi,
  • Przywiązanie nóg kobiety do dwóch drzew oraz rąk ponad głową i rozcinanie brzucha od krocza do piersi,
  • Rozrywanie tułowia przy pomocy łańcuchów,
  • Wleczenie po ziemi przywiązanego do pojazdu konnego,
  • Wleczenie po ulicy matki z trojgiem dzieci, przywiązanych do wozu o zaprzęgu konnym w ten sposób, że jedną nogę matki przywiązano łańcuchem do wozu, a do drugiej nogi matki jedną nogę najstarszego dziecka, a do drugiej nogi najstarszego dziecka przywiązano nogę młodszego dziecka, a do drugiej nogi młodszego dziecka, przywiązano nogę dziecka najmłodszego,
  • Ściskanie ofiary drutem kolczastym,
  • Periodyczne zaciskanie tułowia drutem kolczastym i co kilka godzin polewanie ofiary zimną wodą w celu odzyskania przytomności i odczuwania bólu i cierpienia,
  • Okładanie ofiary dookoła słomą-snopem i jej podpalenie, czyniąc w ten sposób pochodnię Nerona,
  • Wbijanie niemowlęcia na widły i wrzucanie go w płomienie ognia,
  • Wyrzynanie żyletkami skóry z twarzy,
  • Wbijanie dębowych kołków pomiędzy żebra,
  • Wieszanie na kolczastym drucie,
  • Zdzieranie z ciała skóry i zalewanie rany atramentem oraz oblewanie jej wrzącą wodą,
  • Przybijanie rąk do progu mieszkania,
  • Przybijanie małych dzieci dookoła grubego rosnącego drzewa przydrożnego, tworząc w ten sposób tzw. „wianuszki”.

wolyn4

Stan faktyczny na dzień dzisiejszy wygląda następująco: Ukraińcy ochoczo gloryfikują UPA, która była odpowiedzialna przede wszystkim za rzeź wołyńską, czyli masowy mord i tortury, które charakteryzowały się ogromnym okrucieństwem. OUN od 1990 roku wznowił swoją działalność. To niemoralne i nieludzkie oddawać cześć ugrupowaniom, których członkowie mieli krew niewinnych ludzi na swych dłoniach. Ponadto, za niedopuszczalne należy uznać wypowiedzi w polskim Sejmie, jakie miały miejsce ostatnio w wykonaniu posła PO- Józefa Lassoty, który stwierdził, że Ukraińcy mają prawo i należy im pozwolić czcić Stepana Banderę, który był przywódcą OUN- B, gdzie odegrał kluczową rolę w inspirowaniu i przeprowadzeniu masowego mordu Polaków na Wołyniu. Takie słowa i postawy świadczą jedynie o ich antypolskim charakterze oraz nieznajomości historii własnego narodu.

wolyn2

Kontakty Polski z Ukrainą zapewne nigdy nie będą więcej, niż poprawne. Dlaczego? Naród inspirujący się jednym z największych zbrodniarzy- Stepanem Banderą- nie zasługuje na jakikolwiek szacunek, ani pomoc.